Vrijwilliger in beeld

Kunst mag niet uit het straatbeeld verdwijnen

VOORSCHOTEN-Je hoeft geen kunstenaar te zijn om vrijwilligerswerk te doen bij een kunstvereniging. Otti Thomas is freelance journalist en schrijft voornamelijk over politiek en financiële zaken voor een Curaçaose krant. Omdat hij er niet aan moet denken dat kunst uit het straatbeeld verdwijnt, heeft hij ja gezegd toen hij werd gevraagd als vrijwilliger bij de Voorschotense Kunstkring.

Fragment interview Voorschotens Nieuwsblad, 2 augustus 2017

Vakatura, 2009

Interview met 2 Sides Media uit vacaturekrant Vakatura, 15 januari 2009

Vakatura_2009Otti Thomas:
‘Ik geniet ontzettend van het schrijven’

Via zijn journalistiek bedrijf 2 Sides Media verzorgt Otti Thomas (37) onder meer de PR voor particuliere organisaties. Hij is copy-writer en schrijft achtergrondverhalen voor lokale kranten en tijdschriften.

Geen spijt
‘Ik heb 10 jaar lang als journalist gewerkt bij onder meer de radio, kranten en persbureaus. Dat werk heb ik altijd erg leuk gevonden, maar op een bepaald moment had ik behoefte om iets anders te gaan doen,” vertelt Thomas. ‘Ik heb toen besloten om via een eigen bedrijf verder te gaan doen, waar ik zoveel van houd: schrijven. Ik doe het nu 1,5 jaar en heb geen spijt dat ik de stap heb genomen.”

Genieten van het schrijven
“Het werken via 2 Sides Media is zeer divers,” legt Otti Thomas uit. “Dat komt omdat je werkend in de media zeer verschillende mensen ontmoet. De ene keer heb je met kunstenaars te maken en de andere keer met mensen in de zakenwereld. Het zijn allemaal zeer gedreven mensen met idealen. Dat is niet alleen goed voor de inhoud van mijn verhaal, maar ook voor mij persoonlijk. Die gedrevenheid geeft mij ook inspiratie.”

Ik geniet echt van het schrijven. Ik geniet ervan om zinnen te construeren en deze uit te bouwen tot alinea’s. Ik genieet ervan om een context van de uitspraken van de geïnterviewde persoon zo goed mogelijk neer te zetten.”

Sprookjes
Zijn liefde voor het schrijven, toonde zich al op jonge leeftijd. “Toen ik jong was, vond ik het leuk om sprookjes te herschrijven. Daarin verzon ik de meest gekke situaties. Zo woonden Hans en Grietje in mijn verhaal in een flat in plaats van in een huis aan de rand van het bos.” Thomas schreef ook boekjes voor zijn toenmalige vriendinnetjes. “Dat waren verhalen waar ze zelf in voorkwamen. Zo had ik ooit een vriendin met rood haar. Zij was dan een prinses met rood haar die een mooie prins tegenkwam. Je zou denken dat ik die prins was, maar ik was de nar. En die nar kreeg uiteindelijk de prinses,” vertelt Otti grinnikend.

Eigen baas
Thomas zegt dat het heel fijn is om eigen baas te zijn. “Je kunt als eigen baas je eigen zaken regelen en zelf bepalen wanneer je dat doet. Als eigen baas ben je extra gemotiveerd in alles wat je doet.”

Wat Thomas minder leuk vindt aan het werken als zelfstandige ondernemer, is de verantwoordelijkheid. “Behalve dat je echt de hele dag – ook als je vrij bent – bezig bent met je werk, ben je echt overal verantwoordelijk voor. Ook de rotklusjes zoals je uren bijhouden, onderhandelen over de betaling en het innen van facturen.”

Eerst ervaring opdoen
Thomas heeft dus momenteel ontzettend veel plezier in het werk dat hij doet. “Toch zou het goed zijn om eerst ervaring op te doen vóór je met je eigen bedrijf begint,” adviseert Otti. “Ga eerst een tijd in dienst van één of meerdere werkgevers. Op die manier leer je wat het is om hard te werken.”

Netwerk
“Maar het werken voor een baas helpt ook met het opbouwen van een netwerk,” zegt Thomas. “Dat is belangrijk voor de continuiteit van het werk. Het werken op jezelf heeft als risico dat er tijden kunnen zijn dat het stiller is qua opdrachten. Omdat ik tijdens mij werk bij de radiozender en kranten en nu ook via 2 Sides Media een breed netwerk heb opgebouwd, komen er continue opdrachten binnen.”

Versgeperst, 2008

Interview Versgeperst, 6 december 2008

Versgeperst-SnekboekDe snèk is een onderdeel van de samenleving

CURAÇAO – Wanneer je op het eiland bent, kun je hem niet missen. De snèk. Het is dé ontmoetingsplaats voor veel bewoners van Curaçao. Kunstenaar Herman van Bergen, journalist Otti Thomas en dertien anderen maakten samen het Snèkbook Curaçao. “De snèk is een onderdeel van de samenleving”.

“Mensen komen in een snèk voor allerlei redenen. Na een begrafenis, voor een praatje of om een potje domino te spelen. Het is dé ontmoetingsplaats”, vertelt Otti Thomas. “We hebben het boek geschreven om de snèk eigenlijk meer waardering te geven. Er bestaan veel vooroordelen over de snèk die wij graag willen wegnemen, bijvoorbeeld dat er alleen maar prostituees komen.”

Meer vrouwen

Bij een snèk heb je juist een heel gevarieerd publiek laat Thomas weten. “Bij sommige snèks komen alleen maar oudere mannen, maar er zijn zeker plaatsen waar ook jongeren bij elkaar komen. We zien ook dat steeds meer vrouwen naar de snèk komen. Het is meer iets voor mannen om ’s avonds nog naar buiten te gaan. De vrouwen blijven over het algemeen vaker thuis bij de kinderen. Maar dit is dus aan het veranderen.”.

Ontstaan

Alles wat in het boek staat, is wat de schrijvers en kunstenaars zelf hebben ondervonden. “Het is dus geen wetenschappelijk onderzoek. Zo zijn er meerdere theorien over het ontstaan van de snèk. De een zegt dat het is ontstaan omdat Curaçaoënaars graag buitenshuis eten en ontbijten, maar de ander zegt juist dat de latinovrouwen van de Antilliaanse mannen de snèks zijn begonnen”, aldus Thomas.